Ik wilde mijn oude leventje terug

S
sherryl 26-11-2009 15:37

Zhang: “Het enige dat ik wilde was mijn oude leventje terug!”

*De situatie *
Toen ik 33 was kreeg ik plotseling te maken met het overlijden van mijn ouders. Ik was er zo van onderste boven dat mijn hele leven een vreemde wending kreeg.
Ik durfde niet meer de deur uit, kreeg paniekaanvallen en was mezelf helemaal kwijt. Ik had geen sociale contacten meer en voelde me eenzaam. Ik was opgesloten in mijn eigen huis. Ik had de wending in mijn leven niet in de hand. Mijn omgeving had hier geen begrip voor en vond dat het mijn eigen schuld was. Dat was erg zwaar.
Ik raakte mijn baan kwijt, maar had geen recht op een uitkering. Ik kwam in de schulden terecht en belandde uiteindelijk op straat.

*Opvang*
Toen ik zover was dat ik op straat stond, heb ik enorm gehuild. Ik zag het allemaal niet meer zitten. Ik kon niets beginnen. Het enige wat ik wilde was mijn oude leventje terug!
Door mijn schulden kon ik geen bankpas aanvragen of een ander huisje huren, noch eten kopen. Ik kwam terecht bij een daklozenopvang. Daar hebben zij mij op weg geholpen.
Zij hebben mij hulp aangeboden. Ik kon tijdelijk verblijven bij deze daklozenopvang. Zij hebben mij geholpen om in contact te komen met hulpverlenende instanties. Zoals bijvoorbeeld, schuldhulp, maatschappelijk werk en een psycholoog.
Hierdoor kwam ik langzaam aan uit de schulden en kon ik mijn leven weer opbouwen.

*Opbouw*
Ik had veel minder paniek aanvallen. Ik kon beter met mijzelf en mijn situatie omgaan. Ik heb heel veel moeten doorzetten en zeuren om een woning te krijgen bij de woningbouw. Maar na een jaar proberen is het me gelukt. Ik had een woning en vond al snel een baantje. Ik had echt het idee dat ik mijn leven weer een beetje onder controle had.
Via een van de hulpverleners kreeg ik een nummer van een re-integratie organisatie. Zij konden mij met behulp van een jobcoach helpen mijn baan te behouden. Ik wilde zo graag weer mijn oude leventje terug dat ik er helemaal voor ging. Ik was wel bang dat ik door stress weer zou terugvallen, maar het verliep goed.
Ik ben langzaam aan begonnen met halve dagen te werken en inmiddels werk ik er nu 4 jaar vast. Ik heb mijn werkuren opgebouwd naar 4 hele dagen en 1 dag vrij. Het gaat erg goed en ik ben tevreden met wat ik heb bereikt.
Ik heb in deze periode veel mensen leren kennen die net als ik in een nare situatie zijn gekomen. Maar het beste wat mij is overkomen is de vele zorg die ik aangeboden kreeg. De daklozen opvang heeft mij goed opgevangen en ondersteund en daar ben ik hen dankbaar voor.

*Mijn tips aan anderen*
• Blijf geloven in jezelf.
• Wees niet bang om hulp te vragen.
• En vecht voor wat je wil bereiken.